Pilger

Terreur in Engeland. Wat wist Theresa May?

John Pilger schreef dit artikel over wat hij ziet als de diepere oorzaak van de aanslag in Manchester. Door zich bij de voor hem bewijsbare feiten te houden en door vragen te stellen ontstaat er een gruwelijk beeld. Pilger heeft de moed om zich duidelijk uit te laten, hij spreekt over: ‘de Faustiaanse alliantie van de Britse buitenlandse politiek met de extremistische Islam, in het bijzonder die met de sekte die bekend staat als Wahhabisme of Salafisme, met als belangrijkste beschermheer en bankier het oliekoninkrijk Saoedi Arabië, toevallig ook de grootste wapenklant van Groot Brittannië.’ Pilger plaatst de aanslagen op een gedurfde manier in een geopolitieke context. De Zweed Ole Dammegard heeft zich verdiept in het patroon achter de aanslagen in Nice, Berlijn, Londen etc. en sprak hierover in een interview met De Vrije Media.

Dit is wat wordt verzwegen in de Britse verkiezingscampagne. De oorzaak van de gruweldaad in Manchester, waarbij 22 meest jonge mensen gruwelijk werden vermoord door een jihadist, wordt achtergehouden om de geheimen van de Britse buitenlandse politiek te beschermen.

Pilger 4

Kritische vragen, zoals waarom de geheime dienst MI5 terreur “assets” niet aanpakte in Manchester en waarom de overheid  het publiek niet waarschuwde voor de bedreiging in hun midden, blijven onbeantwoord, weggeschoven door de belofte over een intern “onderzoek”.

De verdachte van de zelfmoordaanslag, Salman Abedi, was lid van een extremistische groep: de Libische Islamitische Gevechtsgroep (LIFG), die zich in Manchester had ontwikkeld en meer dan 20 jaar gecultiveerd werd en gebruikt door … MI5.

De LIFG wordt door de Britse regering omschreven als een terroristische organisatie, die een hardline Islamitische Staat in Libië wil vestigen en onderdeel is van de bredere wereldwijde Islamitische extremistische beweging, geïnspireerd door Al-Qaida.

De “smoking gun” is hierbij dat toen Theresa May Minister van Binnenlandse Zaken was, LIFG jihadisten ongehinderd door Europa konden reizen en aangemoedigd werden om in gevecht te gaan, teneinde Mu’ammar Gadaffi in Libië te verwijderen en om zich daarna te voegen bij met Al-Qaida verbonden groepen in Syrië.

blair-gaddafi

In 2016 plaatste de FBI de 22-jarige Abedi, die op 22 mei 2016, 22 hoofdzakelijk jonge meisjes (…) vermoordde op een “terroristen waarschuwingslijst” en waarschuwde MI5 dat LIFG op zoek was naar een “politiek doelwit” in Brittannië. Waarom werd hij niet opgepakt en werd het netwerk rondom hem er niet van weerhouden om de monsterlijke misdaad te begaan.

Deze vragen doen zich voor omdat een FBI lek, de “eenzame wolf” uitleg doorkruiste, voordat de aanslag op 22 mei plaatsvond – vandaar de paniekerige en onkarakteristieke woede van Londen naar Washington en het daarop volgende excuus van Trump.

De aanslag in Manchester licht de steen op waardoor de Faustiaanse alliantie van de Britse buitenlandse politiek met de extremistische Islam zichtbaar wordt, in het bijzonder die met de sekte die bekend staat als Wahhabisme of Salafisme, met als belangrijkste beschermheer en bankier het oliekoninkrijk Saoedi Arabië is, toevallig ook de grootste wapenklant van Groot Brittannië.

Dit imperiale huwelijk gaat terug tot in WOII en de eerste jaren van de Moslim Broederschap in Egypte. De doelstelling van de Britse politiek was om het pan-Arabisme te stoppen: de Arabische staten ontwikkelden een modern secularisme en verkregen hun onafhankelijkheid van het koloniale westen door hun eigen hulpbronnen te controleren. De creatie van een krachtig Israël zou dit plan om het pan-Arabisme af te stoppen moeten ondersteunen. Het doel is bereikt en de strategie is nu het verdeel- en heersspel geworden.

Het LIFG in Manchester stond volgens het “ Midden-Oosten Oog” in 2011 al bekend als de “Manchester Boys”. Toen er in Libië anti-Gadaffi demonstraties uitbraken, werd LIFG beschouwd als “ hoog risico” en een aantal van hen werden door de Britten onder huisarrest geplaatst

Plotseling werden de controle orders opgeheven. “ Ik kon gaan, er werden geen vragen gesteld”, zei een LIFG lid. MI5 gaf hen hun paspoorten terug en de antiterreur politie op luchthaven Heathrow werd geïnstrueerd om ze niet tegen te houden als ze wilden vertrekken.

pilger 2

De omverwerping van Gadaffi, die Afrika’s grootste oliereserves in handen had, was lang tevoren geplanned in Washington en Londen. Volgens de Franse geheime dienst heeft LIFG al in de 90er jaren meerdere aanslagen op Gadaffi gepleegd, daarbij geholpen door MI5. In maart 2011 grepen Frankrijk, Groot Brittannië en de VS de kans om een “humanitaire interventie” te regelen en vielen Libië aan. De NAVO ondersteunde het project onder dekking van een VN resolutie, zogenaamd om burgers te beschermen.

Vorig jaar, in september werd er door een commissie buitenlandse zaken, ingesteld door het Lagerhuis na onderzoek geconcludeerd dat de toenmalige premier David Cameron het land meegesleept had in een oorlog tegen Gadaffi op basis van een serie van verkeerde aannames en dat de aanval de Islamitische Staat in Noord Afrika in het zadel had geholpen. De Lagerhuis Commissie haalde de kernachtige uitspraak van Obama aan over de rol van Cameron in Libië, die door hem werd omschreven als een ‘shit show’.

De werkelijkheid was dat Obama zelf de hoofdrolspeler in deze ‘shit show’ was, daartoe aangezet door zijn oorlogszuchtige Minister van Buitenlandse Zaken Hillary Clinton (“we came, we saw, and he died“) en de media, die Gadaffi beschuldigden van plannen tot ‘genocide’ van zijn eigen bevolking. “We wisten.. dat als we nog een dag langer hadden gewacht”, zei Obama, dat “Benghazi, een stad van de grootte van Charlotte, een massaslachting te verduren zou hebben gekregen, die zou doorgalmen in de regio en die het wereldgeweten zou belasten.”

Het verhaal over de massaslachting was gefabriceerd door Salafistische militia, die voor een nederlaag stonden tegenover de Libische overheidstroepen. Zij beweerden tegenover Reuters dat er een “waar bloedbad zou komen, een massaslachting zoals in Rwanda”  Deze bewering van een dreigende massaslachting door Gadaffi wordt overigens niet ondersteund door de beschikbare feiten.

Groot Brittannië, Frankrijk en de V.S. vernietigden het modern land Libië. Volgens de eigen data heeft de NAVO 9.700 raketten afgevuurd, waarvan meer dan een derde burgerdoelen heeft getroffen. Hieronder waren fragmentatiebommen en raketten met uraniumkoppen. De steden Misurata en Sirte werden ‘tapijt – gebombardeerd’. Unicef, de kinderorganisatie van de VN, rapporteerde een hoog aantal kinderen onder tien jaar als slachtoffers van de bombardementen.

De Islamitische Staat had al wortel geschoten in de ruines van Irak, na de Blair/Bush invasie van dat land in 2003 en nu hadden deze ultieme middeleeuwers ook Noord Afrika als basis in handen. De aanval triggerde ook een stroom vluchtelingen naar Europa…

Cameron werd in Tripoli als een “bevrijder”  onthaald, of in elk geval werd gedaan alsof. Onder degenen die hem toejuichten  bevonden zich ook de in het geheim door de Britse SAS getrainde en geïnspireerd door Islamitische Staat “ Manchester boys”.

Pilger 3

De echte misdaad van Gadaffi was – in de ogen van de Britten en Amerikanen – zijn onafhankelijkheidsstreven en zijn plan om uit de petrodollar – de pijler van de Amerikaanse koloniale macht – te stappen. Hij had het plan laten doorschemeren om een algemene Afrikaanse munteenheid in circulatie te brengen, gedekt door goud en uit te geven door een All-Afrika bank. Gadaffi wilde een economische gemeenschap van arme landen met kostbare hulpbronnen. Of dit nu wel of niet werkelijkheid zou zijn geworden, het was onaanvaardbaar voor de V.S. omdat het Afrika wilde ‘binnenkomen’ door  Afrikaanse leiders om te kopen en met ‘militaire’ partnerschappen.

De gevallen dictator vluchtte voor zijn leven. Een Royal Air Force vliegtuig spotte zijn konvooi tussen de puinhopen van Sirte. Gadaffi werd op een afschuwelijke manier om het leven gebracht en in het nieuws omschreven als een ‘rebel’.

Na Libië te hebben geplunderd , togen de echte rebellen zuidwaarts, overal steden en dorpen terroriserend. Ze streken neer in Mali, waar ze de breekbare stabiliteit van dit land vernietigden. De altijd welwillende Fransen zonden vliegtuigen en troepen naar hun voormalige kolonie om daar de bedreiging – ‘al-Qaida’ – die zijzelf mee hadden gecreëerd te bestrijden.

Op 14 oktober 2011 kondigde President Obama aan dat hij speciale eenheden naar Oeganda stuurde om zich te mengen in de burgeroorlog in dat land. In de volgende maanden werden er VS gevechtseenheden  naar Zuid Soedan, Kongo en de Centraal Afrikaanse Republiek gestuurd. Na het veiligstellen van Libië, was er een Amerikaanse invasie van het Afrikaanse continent in beweging gezet, waarover nauwelijks wordt geschreven.

In april 2017 was Theresa May in Saoedi-Arabië, waar ze voor meer dan 3 miljard pond sterling aan wapens verkocht aan de Saoedi’s. Wapens, die dit land zou inzetten tegen Yemen. Britse militaire adviseurs hielpen in controlekamers in Riyadh de Saoedi’s bij de bombardementsaanvallen, waarbij meer dan 10.000 burgers omkwamen. In Yemen is nu sprake van hongersnood. Elke 10 minuten sterft er een kind in Yemen volgens Unicef.

De terreuraanslag in Manchester op 22 mei, was het gevolg van het niet aflatende staatsgeweld in ver weg gelegen plaatsen, veelal gesponsord door de Britten en waarvan de namen en de levens van de slachtoffers onbekend blijven.

Deze waarheid moet bekend worden, evenals die van de Londense ondergrondse aanslag op 7 juli 2005. Een Oost Londenaar ging vlak na die aanslag voor de camera staan van de CNN en zei: ‘ Irak, wij zijn Irak binnengevallen. Wat hadden we kunnen verwachten? Kom op, zeg het!”

Ik was aanwezig op een grote mediabijeenkomst en meerdere van de belangrijke gasten stotterden “Irak” en “Blair” als een soort van catharsis voor wat ze niet beroepshalve of publiekelijk durfden te zeggen.

Voordat Blair meedeed aan de invasie van Irak, was hij gewaarschuwd door het veiligheidscomité dat de ‘dreiging van al-Qaida toe zou nemen als gevolg van een militaire actie tegen Irak. Ook de wereldwijde dreiging van andere Islamitische terreurgroepen en van individuen zou significant toenemen.

Zoals Blair het geweld van zijn en die van George W. Bush bloeddoordrenkte ‘shit zooi’ mee naar huis bracht, zo heeft Cameron gesteund door Theresa May zijn loon gekregen voor de misdaden, begaan in Libië in de 22 slachtoffers in de Manchester Arena op 22 mei.

Salman Abedi was een ‘eenzame wolf’. Hij was een kleine misdadiger, dat is het. Het Amerikaanse FBI lek is gedicht. Maar de vragen zijn niet verstomd.

Waarom was Abedi vrij om via Europa naar Libië en terug naar Manchester te vliegen, vlak voordat hij zijn verschrikkelijke misdaad beging? Was Theresa May geïnformeerd door MI5 dat de FBI op de hoogte was van zijn plannen als Islamitische cel om een ‘politiek doel’ in Engeland aan te vallen?

In de huidige verkiezingscampagne maakte Labour leider Jeremy Corbyn een bedekte toespeling, dat de ‘oorlog tegen de terreur mislukt is’. Hij weet heel goed dat er nooit een oorlog tegen de terreur is geweest maar wel een veroverings- en onderwerpingsoorlog. Palestina, Afghanistan, Irak, Libië, Syrië. Iran zou de volgende op de lijst zijn. Voordat er nog een ‘Manchester’ volgt, wie heeft de moed om zich hierover uit te spreken?

Follow John Pilger on twitter @johnpilger

vertaling: Ad Broere

Related Post

Note: Your password will be generated automatically and sent to your email address.

Forgot Your Password?

Enter your email address and we'll send you a link you can use to pick a new password.