041028-N-9864S-021
Yokosuka, Japan (Oct. 28, 2004) - Hospital Corpsman 3rd Class Tiffany Long of San Diego, Calif., administers the influenza vaccination to a crew member aboard USS Kitty Hawk (CV 63). Currently in port, Kitty Hawk demonstrates power projection and sea control as the U.S. Navy's only forward-deployed aircraft carrier, operating from Yokosuka, Japan. U.S. Navy photo by Photographer's Mate Airman Joseph R Schmitt (RELEASED)

Vaccinatieschade: voorbij de ontkenningshouding

red./Ivo Valkenburg/DVM

Als vaccineren volkomen veilig is, waarom wordt er dan wereldwijd financiële compensatie toegekend in verband met vaccinatie-schade? Volgens een rapport van de Wereld Gezondheidsorganisatie zijn er inmiddels negentien landen met een compensatieregeling. Nederland is geen voorstander van een schadefonds en kiest ervoor om de aansprakelijkheid voor vaccinatie-schade te laten liggen bij de farmaceutische producent. Duitsland, Frankrijk, Zwitserland, Denemarken, Zweden, Verenigd Koninkrijk, Finland, Noorwegen, IJsland, Slovenië en Hongarije hebben allemaal een vorm van compensatieregeling ingeval van vaccinatieschade.

Elke seconde worden er wereldwijd meer dan 30.000 vaccinaties toegediend in het kader van routinematig uitgevoerde immunisatieprogramma’s. Volgens de voor de programma’s verantwoordelijke autoriteiten worden hierdoor jaarlijks 2 tot 3 miljoen doden voorkomen. Van serieuze bijwerkingen zou er nauwelijks of geen sprake zijn. Er wordt gerefereerd aan studies, waaruit blijkt dat overlijden, ziekte of invaliditeit ten gevolge van inenten slechts in minder dan 1 op de 10 miljoen toegebrachte injecties optreedt. Ingeval van de griepprik bedraagt het aantal schadegevallen volgens de autoriteiten hooguit 1 tot 2 per 1 miljoen vaccinaties. Met 30.000 vaccinaties per seconde, betekent dat nog altijd elke 5½ minuut een serieuze bijwerking. Met ruim 900 miljard vaccinaties per jaar zijn er volgens de officiële cijfers wereldwijd jaarlijks ca. 95.000 (jonge) mensen met ernstige letselschade. Het zijn uitgerekend de voorstanders van vaccinatie, die  een pleidooi doen om internationaal de letselschade ten gevolge van vaccinatie financieel te compenseren. In februari 2017 publiceerde de Journal of the American Medical Association hierover een artikel, waaruit de volgende quote: ‘Een financieel compensatiesysteem voor vaccinatieschade zou de obstakels verminderen voor de farmaceutische industrie om meer producten te ontwikkelen, evenals de aarzeling om te vaccineren in lage inkomenslanden’ (…) Een dergelijk no-fault systeem, waarmee een schadevergoeding kan worden verkregen zonder dat sprake is van aannemelijke schuld en toerekenbaarheid, zou economische zekerheid brengen voor het publieke gezondheidssysteem en het noodzakelijke vertrouwen kweken in het vaccineren’.

artikel Ivo 2

Toch ligt het bespreken van vaccinatiebijwerkingen nog gevoelig. Politieke correctheid vraagt om een positieve mantra dat vaccinaties altijd veilig en efficiënt zijn. Met nauwelijks of geen bijwerkingen. Zonder vaccinatieprogramma’s sterven er jaarlijks miljoenen mensen meer dan met die programma’s.  De negatieve aspecten zijn daardoor moeilijk bespreekbaar. Artsen zijn bang om snel het stempel ‘anti-vaccinatie’ opgedrukt te krijgen. De mainstream media ondersteunen meestal de ontkennende houding van autoriteiten, artsen, farmaceutische producenten en publieke gezondheidsorganisaties. Zo stelde het TV programma Pauw onlangs nog in een speciale verklaring dat ‘vaccinaties afgezwakte virussen zijn waar je niet ernstig ziek van kunt worden’. Lubach op Zondag was iets genuanceerder over bijwerkingen: ‘bijna niet’. Dit stemt weliswaar beter overeen met de officiële bronnen, maar wat hebben wereldwijd de honderdduizenden (jonge) mensen met letselschade ten gevolge van vaccinatie aan het goede nieuws van ‘bijna niet’?

‘Bijna niet’

Deense onderzoeksjournalisten maakten in 2015 een documentaire over een door de overheid aanbevolen vaccinatieprogramma tegen baarmoederhalskanker. In grote aantallen werden jonge vrouwen vanaf 13 jaar geprikt. Volgens de Deense autoriteiten zijn er ‘bijna geen’ ernstige blijvende klachten gemeld die werden veroorzaakt door het vaccin. Dat lijkt te kloppen, maar daarmee kun je ethisch vraagtekens plaatsen bij het negeren van een minderheid van honderden jonge vrouwen met ernstige klachten, die kort na de vaccinatie optraden. Relatief veel meisje waren kerngezond, en vaak buitengewoon getalenteerd op sportgebied. Nu zijn ze lichamelijk tot weinig of niets meer in staat. Slechts een handjevol artsen doorbreekt de ontkenningsmodus van overheid, vaccinproducenten en publieke gezondheidsorganisaties. Zoals bijvoorbeeld de Deense neuroloog Louise Brinth (Frederiksberg Hospital), die wel bereid is serieus te kijken naar de relatie tussen de vaccinatie en de ernstige klachten van de groep jonge vrouwen. Ze is voorstander van het vaccinatieprogramma, dat neemt echter volgens haar niet weg dat het essentieel is om de negatieve aspecten van vaccineren ook serieus te onderzoeken en bespreekbaar te maken. Uit de documentaire blijkt dat haar kritische e-mails inzake haar bezorgdheid over de bijwerkingen van het vaccine door de Deense autoriteiten niet serieus worden genomen. Drie Deense slachtoffers hebben overigens wel financiële compensatie ontvangen voor de toegebrachte schade door het betrokken vaccine.

Verenigde Staten

The Federal Vaccine Court kent door haar nationale compensatieprogramma voor vaccinatieschade jaarlijks miljoenen dollars aan schadevergoeding toe. Het Amerikaanse advocatenkantoor Maglio Christopher & Toale meldt op hun website de afgelopen 3 jaar meer dan 100 miljoen dollars te hebben geclaimd voor cliënten met schade door ernstige bijwerkingen na vaccinaties. Ze publiceert daarbij een actueel bijgewerkte lijst van alle gewonnen zaken met de datum van toekenning schadeclaim, het soort vaccin, de ziekte, symptomen of het overlijden van betrokkenen, en de hoogte van de financiële compensatie.

041028-N-9864S-021 Yokosuka, Japan (Oct. 28, 2004) - Hospital Corpsman 3rd Class Tiffany Long of San Diego, Calif., administers the influenza vaccination to a crew member aboard USS Kitty Hawk (CV 63). Currently in port, Kitty Hawk demonstrates power projection and sea control as the U.S. Navy's only forward-deployed aircraft carrier, operating from Yokosuka, Japan. U.S. Navy photo by Photographer's Mate Airman Joseph R Schmitt (RELEASED)
Navy photo by Photographer’s Mate Airman Joseph R Schmitt (RELEASED)

Het Amerikaanse Departement van Justitie publiceert elk kwartaal een overzicht van de statistieken inzake vaccinatieschade. Uit de rapportage van december 2016 valt bijvoorbeeld af te leiden dat in de periode augustus – november 355 claims zijn ontvangen (321 volwassenen en 34 kinderen). Van de 222 voorgekomen zaken zijn er 178 financieel gecompenseerd. Per casus wordt vermeld wat de vaccinatie-schade is (ziekte, overlijden, invaliditeit) en hoe lang het heeft geduurd voordat de claim is gehonoreerd.

 

Een van de meer recente voorbeelden is de in eerste instantie gezonde baby Angelica die na binnen 3 dagen na vaccinatie tegen kinkhoest werd getroffen door Encefalopathie (‘ziekte van de hersenen’) met epileptische aanvallen. Vijf jaar later kent de Amerikaanse overheid 2 miljoen dollar schadevergoeding toe aan het gezin, plus een jaarlijkse, doorlopende kostenvergoeding van 250.000 dollar.

 

 

De New York Times publiceerde in 2015 een artikel waarin staat dat sinds de eerste toekenning van claims in 1989, 3.887 financiële compensaties zijn toegekend. Meer dan 3 miljard dollar is tot 2015 uitbetaald aan claims en meer dan 120 miljoen dollar om de kosten van advocaten en juridische kosten van de mensen die aanspraak maakten te dekken. In het artikel stelt Dr. Jane Orient, uitvoerend directeur van The Association of American Physicians and Surgeons (Een Amerikaanse associatie van artsen en chirurgen) dat volgens haar: “De wetenschap inzake vaccinatie-risico’s verre van compleet is en dat hun organisatie honderden meldingen van ouders hebben ontvangen over ernstige lichamelijke aandoeningen na een inenting”.

Volgens de website van de Amerikaanse vaccinatierechtbank is het instituut in het leven geroepen nadat er begin jaren tachtig nieuwsberichten werden gepubliceerd over de serieuze bijwerkingen van het DTP (difterie, tetanus, polio) vaccin. Ouders begonnen met rechtszaken tegen de farmaceutische industrie en de veiligheid van vaccins kwam publiekelijk in geding. Sommige farmaceuten besloten vanwege het claimgedrag van de slachtoffers te stoppen met het produceren van vaccins, hetgeen een dreigend tekort opleverde. Het nationaal belang van de gezondheid werd bedreigd. Deze problemen hebben ertoe geleid dat een groep artsen, publieke gezondheidsorganisaties, farmaceuten en een groep burgers het Amerikaanse Congres hebben aangemoedigd om een wettelijke regeling voor vaccinatieschade te maken. Dit heeft in 1988 geleid tot de National Childhood Vaccine Injury Act (Nationale Kinder Vaccinatie Letsel Wet). De kosten hiervan worden gefinancierd uit een opslag op elk vaccin, terwijl het risico van aansprakelijkheid rechtstreeks bij de farmaceutische industrie tegelijkertijd werd uitgesloten. Zoals uit onderstaande voorlichtingsvideo van de Amerikaanse overheid blijkt, is het instituut ontwikkeld om ‘vaccinatie aan te moedigen’, ‘vaccinfabrikanten aan te moedigen om vaccines te blijven maken’ en ‘om het kleine, maar significante aantal slachtoffers met vaccinatie-schade financieel te compenseren’.

 

Voorlichtingsfilm Amerikaanse Overheid

 

Om in aanmerking te komen voor financiële compensatie moet kunnen worden aangetoond dat de letselschade of dood het gevolg is van een vaccin, die voorkomt op een speciaal daarvoor opgestelde lijst. Op deze lijst staat tevens de termijn genoemd, waarbinnen de eerste verschijnselen moeten zijn ontstaan en deze formeel moeten zijn gemeld.

WHO (World Health Organisation)

Eerder hadden Duitsland (1961), Frankrijk (1963), Japan en Zwitserland (1970), Denemarken (1972), Oostenrijk (1973), Nieuw-Zeeland (1974), Zweden (1978), Verenigd Koninkrijk (1979), Finland (1984), Quebec (Canada, 1985) al soortgelijke instanties opgericht. De Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) heeft in maart 2011 een uitgebreid artikel gepubliceerd over internationale compensatieprogramma’s. De WHO is voorstander om financiële compensatie goed te regelen, om daardoor te voorkomen dat de belangen van de internationale vaccinatieprogramma’s in gevaar komen. WHO: “Via de reguliere rechtsgang is het zonder bewijs of duidelijke nalatigheid vrijwel onmogelijk om financiële compensatie ten gevolge van vaccinatie-schade te ontvangen. Diverse landen hebben dit erkend en zijn zelf overgegaan tot de installatie van een zogenaamde vaccinatie-rechtbank. In Taiwan en de Verenigde Staten wordt de financiële compensatie gefinancierd uit een speciale belasting op vaccinaties. In Taiwan bedraagt de opslag (US$ 0,034) en in de VS $0,75 per toegediende dosis. Diverse andere landen financieren het systeem uit de landelijke begroting of een combinatie van nationale en regionale begrotingen. In Nieuw-Zeeland wordt het compensatieprogramma gefinancierd uit een combinatie van belastingheffingen voor werkgevers en werknemers, motorrijtuigenbelasting, overheidssubsidie en beleggingsopbrengsten (…). Elk land kent haar eigen procedures, en haar eigen lijst met erkende vaccinaties die in aanmerking komen voor financiële compensatie”.

Volgens de WHO groeit de acceptatie om vaccinatie-schade financieel te compenseren wereldwijd gestaag.

 

De auto-industrie haalt auto’s met slecht werkende remmen of gaspedalen uit de markt. Zonder angst dat mensen geen auto meer willen rijden. De vaccinatie-industrie is nog niet zover. Wel pleiten voorstanders van vaccinatie wereldwijd voor het beter organiseren van financiële compensatie ingeval er iets mis gaat. Het Amerikaanse magazine Natural News heeft een filmpje ontwikkeld dat laat zien hoe onacceptabel de ontkenningsmodus van autoriteiten, farmaceutische industrie en gezondheidsorganisaties is.

Nederland

Vanuit de visie van de Nederlandse regering behoort de aansprakelijkheid voor vaccinatie-schade bij de farmaceutische producent te blijven liggen. Uit een brief van Minister Schippers (VWS) aan de Tweede Kamer blijkt helder de kabinetsvisie op schadefondsen. ‘In het Nederlandse rechtssysteem is het uitgangspunt dat een ieder zijn eigen schade draagt, tenzij iemand anders aansprakelijk is voor de schade of er sprake is van een verzekering. (…) Voor vergoeding van medische schade die is toegebracht door een ander, is aansprakelijkheid vereist. Iemand is aansprakelijk wanneer verwijtbaarheid (schuld) en causaliteit tussen de gedraging en de schade kunnen worden aangetoond. Met andere woorden, de schade moet aan iemand zijn schuld zijn te wijten en moet als gevolg van die schuld zijn ingetreden. Binnen het Nederlandse rechtssysteem vergt het, behoudens wanneer wordt gekozen voor een buitengerechtelijke afdoening, een onafhankelijk rechterlijk oordeel om tot een antwoord op de schuldvraag (toerekenbaarheid) te komen. Bij de beantwoording van de schuldvraag is voor het Kabinet geen rol weggelegd’, aldus Minister Schippers.

Minister Schippers stelt dat met een no-fault systeem schadefonds van overheidswege wordt getornd aan het Nederlandse rechtssysteem, zoals hierboven beschreven. Daarnaast is volgens haar het opzetten van een schadefonds voor medische schade dan wel andere schade als gevolg van allerhande tegenslag kostbaar, terwijl er tegelijkertijd voor iedereen een toegankelijk zorgsysteem beschikbaar is. Nederland kiest er dan ook niet voor, zoals bijvoorbeeld Denemarken een schadefonds te introduceren voor welke schade dan ook die voortkomt uit een medische behandeling. Om de Deense patiënt niet alleen te beschermen tegen de risico’s van vaccinatie-schade, maar tegen medische schade in het algemeen, werd The Patient Compensation Association opgericht, een onafhankelijk orgaan inzake financiële compensatie van medische schade. Moesten de Denen vroeger, evenals de Nederlanders nu nog steeds, zelf de stap naar de rechter maken na een medische fout of vergissing, om het soms moeilijke bewijs aan te tonen, nu is bewijs niet langer nodig dat er een fout is gemaakt om in aanmerking te komen voor financiële compensatie. Er moet in Denemarken sprake zijn van aannemelijke schuld en toerekenbaarheid.

Nederland kent weliswaar geen compensatieregeling voor vaccinatieschade, het Bijwerkingencentrum Lareb is de aangewezen instantie om de risico’s van het gebruik van geneesmiddelen en vaccins te signaleren. Jaarlijks rapporteert Lareb over de bijwerkingen van het Rijksvaccinatieprogramma. Uit het rapport van 2015 blijkt dat in totaal 1.494 meldingen zijn gedaan van mogelijke bijwerkingen. Van deze meldingen waren er 130 ‘ernstig’ volgens de criteria van Council for International Organizations of Medical Sciences (CIOMS), het internationaal samenwerkingsverband van autoriteiten, farmaceutische fabrikanten en de WHO rondom vaccinaties. Er was in 2015 één melding van overlijden. Het betrof een kind van 14 maanden na de BMR en MenC vaccinaties. Het kind overleed 19 dagen na de vaccinatie. Dit kind leed aan bronchiale hyperreactiviteit, waarvoor het  behandeld werd met salbutamol. In de periode tussen de vaccinaties en het overlijden, heeft het kind enkele dagen koorts gehad. Negentien dagen na de vaccinatie had het breath holding spells. De situatie verslechterde, na aankomst in het ziekenhuis werd gereanimeerd echter zonder resultaat. Obductie liet een sterk vergroot, hypertrofisch hart zien. Er was sprake van mediastinale lymfadenopathie. De oorzaak van overlijden was volgens het Bijwerkingencentrum Lareb waarschijnlijk een infectie gecombineerd met preexistent ernstig hartlijden. Voor het overlijden zouden er twee koortsvrije dagen zijn geweest.

Verenigd Koninkrijk

Volgens een recent artikel in de Britse krant The Guardian, zijn er tientallen kinderen die na toediening van vaccinatie tegen de varkensgriep narcolepsie hebben ontwikkeld, een neurologische afwijking die gekenmerkt wordt door perioden van onweerstaanbare slaap en slaapstoornissen in het algemeen. Ook hier geldt opnieuw ‘bijna geen bijwerkingen’. Van de zes miljoen mensen die in het Verenigd Koninkrijk werden gevaccineerd tegen varkensgriep zijn er ‘slechts’ tientallen slachtoffers. Het door het farmaceutische concern GlaxoSmithKline ontwikkelde vaccin dat tijdens de periode van de varkensgriep in 2009 – 2010 veelvuldig werd toegediend, werd van de markt gehaald nadat artsen een scherpe stijging van narcolepsie in hun praktijk waarnamen.

De 12-jarige John, werd in 2015 een financiële compensatie van 120.000 Britse Pond toegekend door een rechtbank die de uitspraak deed dat de narcolepsie werd veroorzaakt door vaccinatie. Zijn kwaliteit van leven is behoorlijk aangetast, hij kan bijvoorbeeld niet zonder hulp douchen of de bus nemen, en zal straks geen auto mogen rijden. De overheid vocht de uitspraak van de rechtbank aan, maar heeft in hoger beroep de zaak recentelijk verloren. Dit baant nu de weg voor meer dan 60 andere jongeren die financiële compensatie zullen claimen ten gevolge van vaccinatie-schade.

artikel Ivo 1

Voorbij de ontkenningsmodus

De Amerikaanse onderzoeksjournalist Sharyl Attkisson besteedde in februari 2017 in haar programma Full Measure aandacht aan vaccinatieschade. Ze ging in gesprek met Robert F. Kennedy jr, die in december 2016 zijn World Mercury Project (Wereld Kwik Project) startte en acteur Robert de Niro, die als vader van een autistische zoon het initiatief van Kennedy steunt voor de installatie van een Trump Vaccine Commission, een onafhankelijke wetenschappelijke commissie inzake de veiligheid van vaccinaties. ‘Ik ben niet pro-Trump, wel pro-commissie’, aldus De Niro. Kennedy en De Niro gaan beiden volledig tegen de stroom in van de mainstream wetenschap waarin voortdurend wordt beklemtoond dat vaccinaties geen schadelijke bijwerkingen hebben.

Robert de Niro reageert als volgt op de positie van de overheid en de vele wetenschappers, die stellen dat vaststaat dat er geen bijwerkingen zijn (bijvoorbeeld dat er geen relatie is tussen vaccinatie en autisme): “Welnu, ik zou zeggen okay, maar wie hebben het vastgesteld? Hoe is het vastgesteld? Waar is de wetenschap waaraan Bobby Kennedy refereert? Hier is wat wij vanuit al die wetenschappelijke studies afleiden en daar is wat zij eruit afleiden. Het lijkt erop dat er iets niet goed zit.’ De Niro verwijst naar het diepgaande onderzoek van Kennedy naar wetenschappelijke studies naar de bijwerkingen van vaccinaties. In 2014 publiceerde Kennedy hierover het boek Thimerosal: Let the Science Speak: The Evidence Supporting the Immediate Removal of Mercury–a Known Neurotoxin–from Vaccines

“Bent u anti-vaccinatie?”, vraagt Sharyl Attkisson vervolgens aan De Niro, waarop hij antwoordde: “Ik ben niet anti vaccinatie (…). Je wilt oprecht onderzoek doen en dan ben je opeens anti-vaccinatie. Dat is een hoop onzin. Belachelijk. Ik ben niet anti-vaccinatie. Ik laat me regelmatig vaccineren en ik heb m’n kinderen gevaccineerd. Maar er is iets fout en dat moet worden hersteld.”

De Niro maakt korte metten met de ‘ben je niet voor mij, dan ben je tegen mij’ houding in de vaccinatie industrie. De ontkenningsmodus maakt het voor bewuste  artsen, bewuste mensen die bij de overheid of in de farmaceutische industrie werken, niet altijd eenvoudig om volledig te vertrouwen op eigen kracht op te staan. Politieke correctheid wint het al snel van de vraag of je nog wel een betrouwbare expert bent als je bestaande dogma’s en overtuigingen tegen het licht aanhoudt. Het is niet politiek correct om pro-vaccinatie te zijn en toch met open houding te willen kijken naar mogelijke bijwerkingen en de gevolgen daarvan. Laat staan om erover te spreken. Toch doorbreken steeds meer experts het zwijgen. Evenals wijlen Dr. Bernadine Healy, oud-directeur van het Amerikaanse Rode Kruis en voormalig directeur National Institute of Health, die tot de eerste gerenommeerde professionals behoorden die de relatie tussen vaccinatie en autisme bespreekbaar durfde te maken in het openbaar. Ze is allesbehalve een wetenschapsweigeraar of slecht opgeleid persoon. Ze is pro-vaccinatie, ze wilde alleen borg staan voor de kwaliteit van vaccinaties. In het belang van de volksgezondheid, inclusief het algemene vertrouwen in vaccinatieprogramma’s, deed ze voortdurend een warm pleidooi, onderbouwd vanuit haar ruime medische kennis en ervaring, om openhartig en eerlijk te onderzoeken welke nadelige effecten vaccinaties kunnen hebben. Ze stelde daarbij ook de wetenschappelijke onderzoeksmethode ter discussie. De persconferentie van Kennedy op 15 februari 2017, met een oproep om de veiligheid van vaccinaties beter te onderzoeken begon met de oproep van Dr. Healy (32 seconden na de start van het filmpje). Kennedy looft een prijs uit van $ 100.000 voor de eerste journalist die een peer-reviewed wetenschappelijke studie kan tonen waarin wordt aangetoond dat thimerosal of natriumethylkwikthiosalicylaat veilig is in de hoeveelheden zoals deze thans worden gebruikt in Amerikaanse vaccinatieprogramma’s bij kinderen en zwangere vrouwen.

(c) Ivo Valkenburg

 

 

Related Post

Geplaatst door: Redactie - 24 september 2016

Note: Your password will be generated automatically and sent to your email address.

Forgot Your Password?

Enter your email address and we'll send you a link you can use to pick a new password.