obama saint

De rauwe realiteit van het Obama tijdperk

red./Ivo Valkenburg/DVM

Terwijl De Telegraaf bericht over “het laatste rondje van Obama’s honden” en het “geheime afscheidsconcert van Bruce Springsteen voor Obama’, Max Pam voor De Volkskrant bericht over het “goede nieuws voor Trump dat het Mormon Tabernacle Choir komt” en de NOS meldt dat de nieuwe slogan van Trump “letterlijk voortkomt uit een horrorfilm”, verplaatst de Australische journalist en filmmaker John Pilger zijn aandacht naar de rauwe realiteit uit het Obama-tijdperk.

Ivo Valkenburg schreef deze samenvatting van een column van John Pilger:

In zijn column “This Week Issue is Not Trump. It is Ourselves” schetst Pilger een kernachtig beeld van de manier waarop Obama door de mainstream media wordt geadoreerd. Zo bracht The Guardian onlangs een dromerige foto van Barack Obama die naar de hemel opkeek met eronder de woorden “Amazing Grace” en “Farewell to the Chief”. De grootste nuance die The Guardian volgens Pilger wist te brengen waren de woorden van Gary Younge die schreef dat zijn held “zoveel meer had kunnen doen”. Het hoogtepunt van adoratie las Pilger in het tijdschrift The Atlantic, waarin de Amerikaanse auteur Ta-Nehisi Coates, de ontvanger van een beurs van 625.000 dollar van een liberale stichting, schreef: My President Was Black. Coates beschrijft de Obamas daarin als “oprijzend uit hun limousine, oprijzend uit de angst, lachend, wuivend, de wanhoop uitdagend, de geschiedenis uitdagend, de zwaartekracht uitdagend”. “Niet minder dan een Hemelvaart”.

Pilger herinnert de lezer eraan dat Obama alleen al in 2016 primair verantwoordelijk was voor het laten vallen van 26.171 bommen. Dat zijn er 72 per dag. Hij bombardeerde de armste mensen op aarde, in Afghanistan, Libië, Jemen, Somalië, Syrië, Irak en Pakistan. Elke dinsdag – zo bericht de New York Times – selecteerde hij persoonlijk de personen die zouden worden vermoord door het hellevuur van raketten, afgeschoten door drones. Huwelijksfeesten, begrafenissen, herders met hun kudde en zij die de lichaamsdelen probeerden te verzamelen waren ‘terroristische doelwitten’. Lindsay Graham, een van de leidinggevende Republikeinse senatoren, schatte goedkeurend dat de drones van Obama ongeveer 4.700 mensen hebben gedood. “Soms tref je wel eens onschuldige mensen en dat haat ik”, zei hij daar over, “maar we hebben toch een aantal hoge leden van Al Qaida geraakt.”

Volgens Pilger past het gedrag van de alom tegenwoordige media heel goed in de omschrijving van de rechters in Nurnberg destijds: “ Voor elke grote agressie, met enkele uitzonderingen wegens omstandigheden, startten ze een mediacampagne, die er op gericht was de slachtoffers te verzwakken en het Duitse volk psychologisch voor te bereiden… In dat propagandasysteem waren de dagpers en de radio de machtigste wapens.”

“Neem de ramp van Libië”, schrijft Pilger. “In 2011 zei Obama dat de Libische leider Khaddafi een ‘genocide’ tegen zijn bevolking aan het plannen was. “We wisten dat, als we ook maar één dag langer wachten, Benghazi, een stad zo groot als Charlotte, een slachting zou ondergaan die in heel de regio zou weergalmd hebben en het geweten van de wereld zou hebben besmeurd.” Het bleek de bekende leugen over de extremistische islamitische milities die op het punt stonden in Benghazi en omstreken te worden verslagen door het Libische leger. Dat werd het mediaverhaal. De NAVO lanceerde onder leiding van president Obama en (toen minister van buitenlandse zaken) Hillary Clinton 9.700 luchtaanvallen tegen Libië. Een derde daarvan raakte zuiver burgerlijke doelwitten. Daarbij werden bommen met verrijkt uranium gebruikt. De steden Misurata en Sirte werden volledig platgebombardeerd. Het Rode Kruis identificeerde lichamen in massagraven, het VN-fonds voor kinderen UNICEF berichtte dat “de meeste gedode kinderen jonger dan tien jaar waren”.

drone-1024x768

“Onder Obama werd de inzet van uitgebreide geheime “special forces” (in feite dus doodseskaders) uitgebreid tot 138 landen, of wel tot 70 procent van de wereldbevolking. De allereerste Afrikaans-Amerikaanse president lanceerde wat neerkwam op een grootschalige invasie van Afrika”, aldus Pilger.

Pilger schrijft dat het Obama zelf was die in 2011 zijn ‘keerpunt naar China’ aankondigde, waarmee bijna twee derde van de volledige Amerikaanse zeemacht werd verplaatst naar de Stille Oceaan. Daar moet de vloot ‘China confronteren’ in de woorden van zijn minister van defensie. Er kwam geen enkele dreiging van China. De hele onderneming was onnodig. Het was een extreme provocatie om het ministerie van defensie en zijn krankzinnige leiders blij te houden.

‘In 2014 overzag en betaalde de regering van Obama een door fascisten opgestookte staatsgreep in Oekraïne tegen een democratisch verkozen regering. Daarbij bedreigde zij Rusland in het westelijke grensland dat ooit door Hitler werd ingenomen, met 27 miljoen doden tot gevolg. Het was ook Obama die aanvalsraketten, gericht op Rusland, installeerde. Het was ook deze winnaar van de Nobelprijs voor de Vrede die de uitgaven voor kernwapens uitbreidde tot een niveau hoger dan onder alle vorige presidenten sinds de Koude Oorlog – dat nadat hij tijdens een emotionele toespraak in Praag had beloofd “de wereld te verlossen van kernwapens”.’

Door de ogen van Pilger is de obsessie over Trump “een dekmantel voor zij die zichzelf graag zien als ‘links/liberaal’, om zichzelf zo een schijn van politieke waardigheid toe te kennen. Ze zijn niet ‘links’ en al helemaal niet ‘liberaal’. De meeste Amerikaanse agressie tegenover de rest van de mensheid is historisch altijd gekomen van deze zogenaamde links-liberale Democratische regeringen – zoals die van Obama”, aldus Pilger.

Pilger vraagt zich aan het einde van zijn column af wanneer een oprechte oppositiebeweging zal opstaan? “Boos, welsprekend, allen-voor-iedereen-en-één-voor-allen. Tot de echte politiek terugkeert naar het leven van de mensen is de vijand niet Trump, maar wijzelf.”

Navy-Fleet1

The Coming War on China

Met John Pilgers nieuwste filmThe Coming War on China” wil hij de wereld dringend wakker schudden. Terwijl het Midden-Oosten brandt, heeft president Obama de voorbije vier jaar China militair omcirkeld. Pilger vreest een gevaarlijke confrontatie, die al dan niet onbedoeld tot een kernoorlog kan leiden. Het is opmerkelijk om vandaag te dag te zien hoe met de komst van Trump de zichtbare druk op Rusland lijkt af te nemen, en tegelijkertijd de spanningen met China (en daarmee ook met Rusland) worden verhoogd. Wordt vervolgd.

Op de Belgische website De Wereld van Morgen staat het artikel van John Pilger compleet vertaald door Lode Vanoost

 

Ik wil bijdragen aan de opbouw van een professioneel journalistiek netwerk en word lid van De Vrije Media

Related Post

Note: Your password will be generated automatically and sent to your email address.

Forgot Your Password?

Enter your email address and we'll send you a link you can use to pick a new password.